Andy Carroll openhartig over seksueel misbruik: 'Traumatisch'

Andy Carroll heeft openhartig verteld dat hij seksueel is misbruikt door een man die later tot drie jaar celstraf werd veroordeeld. De voormalig spits van Liverpool, Newcastle United en het Engelse elftal doet zijn verhaal over de aanranding in zijn autobiografie 'Owning It', dat is ingezien door The Telegraph.

Volgens Carroll vond het incident vijf jaar geleden plaats in zijn huis, op een avond nadat hij een wedstrijd met Newcastle United had gespeeld. De 37-jarige oud-prof stelt dat de dader, een beroemde vriend van zijn toenmalige partner, zichzelf had uitgenodigd om samen naar een bokswedstrijd te kijken. Naar eigen zeggen had Carroll altijd al het gevoel dat er iets geks aan de hand was.

Carroll schrijft dat hij vroeg naar bed ging omdat hij zich ongemakkelijk voelde bij hun gesprek en zich bovendien licht in het hoofd voelde na wat drankjes, waardoor hij zich afvroeg: 'Heeft hij iets in mijn drankje gedaan?' Hij werd wakker en merkte dat de man onder de dekens orale seks bij hem probeerde te verrichten. Hij zette de man het huis uit, maar deze probeerde weer binnen te komen. Daarop sloeg Carroll de man die bewusteloos raakte. De spits schakelde direct de politie in.

De man werd schuldig geacht aan seksuele misdrijven en veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf; daarnaast werd hij opgenomen in het nationale register voor zedendelinquenten en kreeg hij een verbod opgelegd om het dorp waar Carroll woonde te betreden.

'Wat mij is overkomen, heeft elk aspect van mijn leven beïnvloed', schrijft Carroll. 'Ik dacht er elke dag aan, waardoor het moeilijk was om me op andere dingen te concentreren, waaronder voetbal... Het trauma van wat er is gebeurd, is niet verdwenen.' Hij twijfelde lang of hij naar buiten moest treden, maar na overleg met zijn vriendin heeft hij het opgenomen in zijn boek. 'Ik ben seksueel misbruikt; zo, nu is het eruit. Het is eng om er zelfs maar aan te denken, en tot nu toe wisten maar weinig mensen ervan. Het is eng om erover te praten, maar het heeft me mede gevormd tot de persoon die ik nu ben – net zozeer als de goede dingen in mijn leven. En als mijn verhaal ook maar één iemand helpt, dan is het de moeite waard geweest.'