Kranten zien Ajax 'blaffen zonder bijten': 'Geoliede machine zonder rendement'

Ajax liet zaterdagavond opnieuw punten liggen in de Johan Cruijff ArenA. Tegen Excelsior kwam de ploeg van Míchel Sánchez niet verder dan 2-2, waardoor Ajax na zeven speelronden al zeven verliespunten telt. Toch overheerst in de kranten niet alleen negativiteit. Het vernieuwde Ajax vermaakt, creëert volop kansen en lijkt voetballend stappen te zetten. Daar staat een hardnekkig probleem tegenover: de Amsterdammers belonen zichzelf veel te weinig en blijven op cruciale momenten dezelfde fouten maken.

'Blaffen zonder bijten': Ajax doet zichzelf ernstig tekort

De Telegraaf zag een wedstrijd die Ajax op basis van het spelbeeld eigenlijk nooit uit handen had mogen geven. De Amsterdammers waren lange tijd dominant, maar vergaten dat overwicht om te zetten in doelpunten. De krant spreekt van een 'gezien het spelbeeld ongelooflijk gelijkspel' en vat de eerste helft samen als 'blaffen zonder bijten'. Ajax speelde zich geregeld onder de druk van Excelsior uit en zette mooie aanvallen op, maar was volgens de krant 'in de derde fase krachteloos' en te slordig in de laatste pass.

Juist dat maakt het puntenverlies extra pijnlijk. Ajax is buitenshuis nog foutloos, maar heeft in eigen stadion inmiddels punten laten liggen tegen PSV, SC Heerenveen én Excelsior. Tegelijkertijd constateert De Telegraaf dat er rondom de ploeg weer andere verwachtingen zijn ontstaan. 'Het is een compliment voor Jordi Cruijff dat de Ajax-supporters tegenwoordig weer naar het stadion komen om te controleren of Ajax wint, op welke manier en met hoeveel.' De lat ligt kortom weer hoger, maar tegen Excelsior slaagde Ajax er niet in aan die verwachtingen te voldoen.

'Het spelplezier spat eraf': het nieuwe Ajax krijgt vorm

Het Algemeen Dagblad kiest nadrukkelijk voor de andere kant van het verhaal. Wie voorbij de twee verloren punten kijkt, ziet volgens de krant namelijk een ploeg waarin de ideeën van Míchel steeds duidelijker zichtbaar worden. 'De groepsknuffel staat symbool voor de spelvreugde waarmee Ajax in die fase Excelsior overrompelt. Het spelplezier spat eraf.' Vervolgens komt het medium met een stevig compliment: 'Het is lang geleden dat Ajax over een langere periode als een geoliede aanvalsmachine opereerde.'

Volgens het Algemeen Dagblad onderscheidt Ajax zich vooral door de manier waarop het tegenwoordig naar voren speelt. Niet eindeloos rondspelen zonder gevaar te stichten, maar zo snel mogelijk richting het vijandelijke doel. De krant ziet Ajax aanvallen 'zonder de bal oeverloos rond te schuiven, maar door zonder al te veel omwegen, en juist op volle snelheid aan te vallen'. Dat leverde tegen zowel Willem II als Excelsior liefst 33 doelpogingen op. De aanvallende metamorfose is daarmee zichtbaar, alleen ontbreekt nog het rendement dat daarbij hoort.

'Voor een ervaren ploeg is het zelfs kinderachtig te noemen'

Al het aantrekkelijke aanvalsspel kan volgens het Algemeen Dagblad niet verhullen dat Ajax een hardnekkige fout blijft maken. Tegen Heerenveen, PSV en Excelsior incasseerde de ploeg vlak voor rust een tegentreffer. Het zijn momenten waarop Ajax de controle uit handen geeft en zichzelf daarmee opzadelt met problemen die gezien het voorafgaande spel nauwelijks nodig lijken.

Daar is de krant bijzonder kritisch over. 'Voor een ervaren ploeg als Ajax is het zelfs kinderachtig te noemen.' Die kwalificatie komt hard aan, juist omdat de selectie afgelopen zomer van de nodige ervaring werd voorzien. Ajax kan daardoor steeds minder wijzen op jeugdigheid of onervarenheid wanneer dezelfde fouten blijven terugkeren. De ploeg voetbalt beter, maar betaalt nog altijd een hoge prijs voor korte fases waarin de controle volledig verdwijnt.

'De contouren van het nieuwe Ajax zijn heus zichtbaar'

Ook Het Parool ziet dat er onder Míchel veel is veranderd. Ajax had tegen Excelsior 81 procent balbezit en kwam tot 33 doelpogingen. Een wedstrijd waarin de ploeg zo gemakkelijk aanvallen produceert en nauwelijks iets weggeeft, zou vorig seizoen een stuk uitzonderlijker zijn geweest. 'Het toont de vooruitgang die Ajax onder Míchel heeft geboekt', concludeert de krant.

Die ontwikkeling wordt vervolgens uitgebreider beschreven. Ajax 'scoort vaker, is verdedigend stabieler en zakt bij tegenslag niet meer als een kaartenhuis in elkaar'. Bovendien zijn 'de contouren van het nieuwe Ajax heus zichtbaar'. Toch zit juist daar de crux. De Amsterdamse selectie kreeg afgelopen zomer een forse kwaliteitsinjectie en moet uiteindelijk niet alleen beter voetbal laten zien, maar ook veel vaker winnen. Zeven verliespunten na zeven speelronden zijn daarom moeilijk weg te poetsen. 'Zeven verliespunten uit zeven duels is in de praktijk een vrij matige start', luidt de conclusie.

'De achilleshiel van Ajax' blijft maar opspelen

Het Parool wijst daarnaast op een probleem dat inmiddels structurele vormen begint aan te nemen. De defensieve slaapmomenten worden door de krant omschreven als 'de achilleshiel van Ajax'. Vooral de timing daarvan valt op. Tegen Heerenveen, PSV en Excelsior ging het vlak voor rust mis, terwijl Ajax daarvoor juist lange tijd de wedstrijd onder controle had.

Dat contrast maakt de huidige situatie bij Ajax zo opmerkelijk. De ploeg oogt gedurende grote delen van wedstrijden stabieler en gevaarlijker, maar kan dat goede spel in enkele minuten weer deels tenietdoen. Het resultaat tegen Excelsior past daardoor in een patroon: de vooruitgang is zichtbaar, maar de fouten zijn te kostbaar om de blik alleen op het verbeterde voetbal te richten.

Ajax vermaakt weer, maar complimenten leveren geen punten op

Daarmee schetsen de ochtendkranten gezamenlijk een opvallend dubbel beeld. Ajax oogt aanvallender, dynamischer en herkenbaarder dan voorheen. De Telegraaf zag een ploeg die 'heer en meester' was, het Algemeen Dagblad constateert dat 'het spelplezier eraf spat' en spreekt over een 'geoliede aanvalsmachine', terwijl Het Parool benadrukt dat Ajax niet langer 'als een kaartenhuis in elkaar' zakt zodra het tegenzit.

Maar precies daarom worden de fouten harder aangerekend. Ajax kan zich steeds minder verschuilen achter een gebrek aan kwaliteit, aanvallende ideeën of kansen. De ploeg creëert volop en heeft genoeg ervaring om wedstrijden als die tegen Excelsior over de streep te trekken. Het nieuwe Ajax begint steeds duidelijker zichtbaar te worden, maar de harde werkelijkheid blijft voorlopig achter: zeven verliespunten in zeven wedstrijden maken van alle complimenten nog geen geslaagde competitiestart.