Kranten lyrisch over wereldkampioen Spanje: ‘Benaderde de perfectie’

Spanje heeft zich voor de tweede keer in de geschiedenis gekroond tot wereldkampioen. De ploeg van bondscoach Luis de la Fuente was in de WK-finale veel sterker dan Argentinië, maar had een verlenging nodig om het overwicht tot uitdrukking te brengen. Invaller Ferran Torres maakte in New Jersey de beslissende 1-0. De Nederlandse kranten zijn unaniem lovend over de nieuwe wereldkampioen. VoetbalNieuws zet de belangrijkste reacties voor je op een rij.

‘Spanje benaderde de perfectie op controversieel WK’

Het Algemeen Dagblad zag dat een veelbesproken WK uiteindelijk een volkomen terechte winnaar kreeg. Volgens de krant was Spanje niet alleen in de finale, maar gedurende vrijwel het gehele toernooi oppermachtig. “Zelden was een wereldkampioen in zoveel facetten van het spel totaal oppermachtig, óók in de finale tegen het Argentinië van Lionel Messi.”

De ploeg van De la Fuente maakte volgens het AD vooral indruk met de manier waarop het zijn tegenstanders domineerde. Spanje verdedigde niet door zich terug te trekken, maar door zelf de bal te houden en na balverlies direct collectief druk te zetten. Argentinië slaagde er daardoor nauwelijks in om Messi te bereiken en kwam in de reguliere speeltijd zelfs niet tot een doelpoging.

“Wat het allemaal nog fraaier maakt: dit Spaanse elftal verdedigt in essentie niet door puur te verdedigen, maar juist door aan te vallen”, schreef de krant. “Het domineert het balbezit over tegenstanders én verovert ballen razendsnel terug, vaak door hoog op het veld meteen en collectief druk te zetten.”

Aanvoerder Rodri werd door het AD aangewezen als de grote regisseur van het Spaanse spel. De middenvelder bepaalde de onderlinge afstanden, stuurde de opbouw aan en was ook zonder bal voortdurend bepalend. “Rodri was zo totaal oppermachtig, dat het soms leek alsof er een jongen uit een oudere leeftijdscategorie meedeed.”

Volgens de krant onderscheidde dit Spanje zich bovendien van eerdere Spaanse ploegen. Waar balbezit in het verleden nog weleens een doel op zichzelf werd, combineert de huidige wereldkampioen technisch verzorgd voetbal met snelheid, diepgang, fysieke kracht en urgentie.

“Dit Spanje was met afstand de beste ploeg op alle gebieden”, luidde de conclusie. “Een wereldkampioen die de perfectie benaderde, uitgerekend op een WK dat van controverses aan elkaar hing.”

‘Hecht Spaans collectief overstijgt sterrenslag’

Ook De Telegraaf zag in Spanje de terechte wereldkampioen. De krant benadrukte vooral de kracht van het hechte collectief, dat in de finale de Argentijnse sterrenploeg rondom Messi volledig de baas was.

Waar vooraf veel aandacht uitging naar individuele wereldsterren als Messi en Lamine Yamal, gaf uiteindelijk de samenhang binnen de Spaanse ploeg de doorslag. Spanje controleerde het middenveld, gaf vrijwel niets weg en bleef geduldig zoeken naar een opening in de Argentijnse defensie.

De breedte van de selectie bleek uiteindelijk beslissend. Invallers Nico Williams en Ferran Torres waren betrokken bij het enige doelpunt van de wedstrijd. Torres schoot Spanje in de tweede helft van de verlenging naar de wereldtitel, nadat Argentinië door een rode kaart voor Enzo Fernández met tien man was komen te staan.

‘Veel beter Spanje maakt pas in verlenging het verschil’

NU.nl stelde eveneens vast dat Spanje in de finale veel beter was dan regerend wereldkampioen Argentinië. Toch duurde het tot de 106e minuut voordat Torres de verdiende openingstreffer maakte.

“Het Spaanse doelpunt was meer dan verdiend”, oordeelde de nieuwssite. Argentinië kwam gedurende de volledige reguliere speeltijd niet tot een doelpoging. Pas na de 1-0 ging de ploeg van Messi nadrukkelijker op zoek naar de gelijkmaker.

De 39-jarige aanvoerder van Argentinië kon tijdens zijn mogelijk laatste WK-wedstrijd nauwelijks een rol van betekenis spelen. Tekenend was dat Messi in het eerste kwartier slechts één balcontact had: bij de aftrap. Hij schreef wel geschiedenis door na de Braziliaan Cafu de tweede speler te worden die tijdens drie verschillende WK-finales in actie kwam.

Na rust voerde Spanje de druk verder op. Emiliano Martínez hield Argentinië lange tijd op de been met reddingen op pogingen van onder anderen Nico Williams en Yamal. Kort voor het einde van de reguliere speeltijd kreeg Fernández echter zijn tweede gele kaart na een harde overtreding op Pau Cubarsí.

Met een man meer werd Spanje nog dominanter. Een eerste treffer werd afgekeurd, maar in de 106e minuut was het alsnog raak via Torres. Argentinië kreeg daarna plotseling nog enkele mogelijkheden, maar Giuliano Simeone liet na om de gelijkmaker te maken.

“Spanje hield stand en zo kroonde het land zich zestien jaar na de gewonnen finale tegen Nederland weer tot wereldkampioen”, concludeerde NU.nl.

‘Overwinning voor het voetbal in stijlenclash’

De Volkskrant sprak van een dik verdiende tweede wereldtitel en noemde de Spaanse zege “een overwinning voor het voetbal”. De finale werd door de krant omschreven als een botsing tussen twee volledig verschillende voetbalopvattingen.

“Spanje-Argentinië was voetballen versus vechten. Kansen creëren versus die uit alle macht verijdelen. Tempo maken versus temporiseren. De zichtbare dirigent Rodri versus de lang verstopte spelmaker Messi.”

Spanje probeerde volgens de krant met geduldige combinaties en technisch verzorgd voetbal door het Argentijnse blok heen te spelen. Argentinië stelde daar strijd, overtredingen en lange ballen tegenover. Doelman Martínez bracht de bal geregeld direct naar voren, terwijl Spanje via Cubarsí, Aymeric Laporte, Rodri, Fabián Ruiz en Dani Olmo zorgvuldig naar een opening bleef zoeken.

In de eerste helft lag het tempo nog te laag om Argentinië daadwerkelijk uit elkaar te spelen, maar na rust werd de Spaanse greep op de wedstrijd steeds steviger. “Het superieure Spaanse middenveld nam het spartelende Argentinië steeds meer in een wurggreep.”

Ook De Volkskrant wees Rodri aan als de beste speler op het veld en van het gehele toernooi. De middenvelder heerste met zijn inzicht en balveroveringen, terwijl Messi aan de andere kant langdurig onzichtbaar bleef. Pas nadat Spanje op voorsprong was gekomen en Argentinië wel moest aanvallen, kon de aanvaller zich nadrukkelijker met het spel bemoeien.

De wissels van De la Fuente maakten uiteindelijk het verschil. Williams, Pedri, Mikel Merino en Torres zorgden voor nieuwe energie en meer diepgang. Williams legde de bal met het hoofd terug, waarna Torres de wereldtitel binnenschoot.

“Het zegt ook iets over de breedte van de selectie dat twee invallers dit voor elkaar kregen”, aldus de krant. “Spanje verdiende de zege.”

Na wereldtitels in 2010 en 2026 mag Spanje zich voor de tweede keer de beste voetbalnatie ter wereld noemen. Twee jaar na het winnen van het EK heeft de ploeg van De la Fuente nu ook het grootste voetbaltoernooi ter wereld op overtuigende wijze naar zijn hand gezet.