Argentijnse media uitzinnig na comeback tegen Engeland: 'Hoe kun je niet huilen?'

Argentinië bereikte de finale van het WK 2026 na een krankzinnige comeback in de halve finale tegen Engeland. Met een nieuwe remontada boog de regerend wereldkampioen een achterstand in de slotfase om in een overwinning. De Argentijnse media waren na afloop door het dolle heen. VoetbalNieuws zet de reacties voor je op een rij!
TyC Sports was na de comeback van Argentinië in de halve finale tegen Engeland trots. ‘Dit is het team van ons leven. Argentinië heeft het opnieuw geflikt: ze staan weer in een finale. Met kunde, moed, hart en trots hebben ze de rollen tegen Engeland omgedraaid. Dit is een echte kampioen. Er is nog nooit een groep spelers geweest waarmee we ons zo verbonden voelden en die over de enorme ballen beschikt om altijd weer tevoorschijn te komen wanneer men ons probeert af te schrijven.’
Het Argentijnse medium haalde uit naar de criticasters en de complottheorieën over Argentinië. ‘Blijf maar volhouden dat we 'ArgenFIfa' zijn en we onder één hoedje spelen met Infantino. Zet jezelf niet langer voor gek: accepteer nu eindelijk eens dat dit het beste team ter wereld is. De afgelopen vier of vijf jaar is er niemand in de buurt gekomen.’
TyC Sports stelde dat strijdlust de drijvende kracht was achter de overwinning. ‘Het Engelse verzet bezweek onder de Argentijnse strijdlust. Zie je dat Frankrijk? Dit is strijdlust, moed, trots, sportieve eer en voetbal. Het draait niet alleen om kwaliteit, techniek of snelheid. Zonder hart is succes lastig te behalen, onmogelijk zelfs. Argentinië is misschien niet de snelste ploeg, maar geen enkel team heeft een groter hart. De mythe van de Europese fysieke superioriteit werd ontkracht. Het was niet zozeer dat Engeland bezweek onder de druk. Argentinië overrompelde hen, gunde hen geen moment rust en smoorde hen volledig.’
‘Een overwinning voor gerechtigheid’
Todo Noticias sprak van een historische moment. ‘De overwinning op Engeland groeide uit tot een collectieve herinnering. Met talent en karakter boekte Argentinië een zege die het spel zelf overstijgt. Toen het stadion kolkte als een vulkaan en de wedstrijd op scherp stond, bleef het nationale elftal voetballen. Het voetbal schreef dit prachtige verhaal voor de Argentijnse sport. Het was niet zomaar een wedstrijd, maar een overwinning voor de gerechtigheid. Een team dat nooit opgeeft, speelt nu tegen Spanje. De droomfinale voor het Argentijnse volk.’
Het Argentijnse medium zag Messi weer opstaan op het moment dat zijn land de superster het hardste nodig had. ‘Messi nam de regie in handen. Gezien de historische opdracht, de verplichting van het moment en de ongelukkige wending van de wedstrijd. Hij doorzag het spel en beperkte zich niet tot uitwijken naar de rechterflank. Messi dribbelde, streed en gaf de assist. Een gewone voorzet was het niet, want hij ramde de bal als het ware tegen het hoofd van Lautaro. Het was een geweldig doelpunt dat voortleeft in de harten van de Argentijnen.’
‘Hoe kun je niet huilen?’
Olé had na de remontada van Argentinië tegen Engeland een emotionele reactie. ‘Is het onprofessioneel om te zeggen dat je schrijft terwijl je huilt? In het handboek voor journalisten is ruimte voor emotie. Hoe kun je je niet vereenzelvigen met zo’n blijk van toewijding, instelling en geloof? Hoe kun je anders dan stellen dat Argentinië een wedstrijd heeft gespeeld die bij elk WK herinnerd zal worden. Hoe kun je niet huilen om Messi, om Paredes, de wissels van Scaloni, de schreeuw van Enzo, om Barco die het veld op rent om als een bezetene feest te vieren? Hoe kun je niet geraakt worden als je live ziet hoe geschiedenis wordt geschreven? Argentinië vernederde de defensieve speelstijl van Engeland en boog de wedstrijd opnieuw om.’
De overwinning was uiteindelijk terecht volgens Olé. ‘Engeland was zo verknocht aan de formule, het eindeloze vasthouden aan de voorsprong, dat het recht uiteindelijk zegevierde. De ridderlijkheid en sportiviteit die ze als hun handelsmerk uitdragen, waren in Londen achtergebleven. Ze wisten niet hoe ze een verlenging moesten afdwingen, want Argentinië rook bloed gesteund door de beste sfeer op de tribunes van het hele WK. Messi, de superheld stormde over de rechterflank naar voren, gaf een voorzet en Lautaro verslond de Leeuw.’









