Kranten: ‘Wiegman onaantastbaar’, ‘Engeland bouwt dynastie in Basel’

Engeland wint EK-finale: Kelly en Hampton heldenrol | VoetbalNieuws
Praat mee!

Engeland schreef zondagavond geschiedenis door de Europese titel te prolongeren met een overwinning op Spanje in de EK-finale. In een zinderende ontknoping trok het team van Sarina Wiegman aan het langste eind na strafschoppen. De Engelse ochtendkranten raken niet uitgepraat over twee namen: Chloe Kelly en Hannah Hampton. Wat schrijven de kranten? VoetbalNieuws.nl zet het voor je op een rij.

'Kelly doet het opnieuw'

Volgens The Guardian was het 'Kelly's finale'. Niet het systeem, niet de statistiek, maar 'de koelbloedigheid van één vrouw' bracht Engeland de beker: 'Kelly kwam, zag en schoot Engeland opnieuw naar de titel.' De krant prijst haar 'onverstoorbare kalmte en dodelijke precisie' bij de beslissende penalty. The Telegraph sluit zich daarbij aan: 'Ze kwam halverwege de eerste helft, gaf de assist bij de 1-1 en nam het slotakkoord voor haar rekening. Het was opnieuw Kelly die het moment koos. Wat een verhaal.'

'Hampton schrijft haar eigen sprookje'

The Independent wijdt een lofzang aan Hannah Hampton, de doelvrouw die eerder was afgeschreven: 'Met twee gestopte penalty's in de finale – tegen wereldspelers als Bonmatí en Caldentey – groeide Hampton uit tot de onwaarschijnlijke held van Engeland.' Volgens het medium is haar verhaal 'bijna te mooi om waar te zijn'. BBC Sport noemt Hampton 'de betrouwbaarste factor in een chaotisch toernooi' en ziet in haar optreden 'een prestatie van wereldklasse, van een keepster die ooit te horen kreeg dat ze nooit prof zou worden.'

'Wiegman is nu onaantastbaar'

Ook Sarina Wiegman krijgt lovende kritieken. The Times noemt haar 'de grootste manager die Engeland ooit heeft gehad'. Niet alleen vanwege de prijs, maar door 'de manier waarop ze bleef geloven in haar keuzes en met chirurgische precisie ingreep waar nodig'. The Sun schrijft: 'Wiegman werd tijdens het toernooi bekritiseerd om haar wisselbeleid, maar haar timing bleek opnieuw goud waard. James eruit, Kelly erin – het werd beslissend.'

Volgens The Times had Spanje het betere spel, maar niet het betere verhaal: 'De wereldkampioen had de controle, maar Engeland had de overlevingsdrang. Ze kwamen terug uit het niets, zoals ze dat dit toernooi telkens deden.' The Guardian beschrijft Engeland als 'de ultieme ontsnappingskunstenaars': 'Ze werden al afgeschreven na het verlies tegen Frankrijk, maar bleven opstaan. Deze ploeg wint niet altijd mooi, maar wel altijd op tijd.'

'Bronze speelde op één been'

Een opvallend detail dat breed wordt uitgemeten is de onthulling van Lucy Bronze. The Sun schrijft: 'Ze speelde het hele toernooi met een gebroken scheenbeen. Letterlijk op één been sleepte ze zich naar de titel.' De krant citeert Bronze: "Als dat is wat het kost om voor Engeland te spelen, dan doe ik dat." The Telegraph noemt haar 'een ware krijger' en ziet in haar optreden 'de belichaming van Engelse vechtlust'.

De kranten concluderen unaniem dat Engeland meer heeft gedaan dan alleen een toernooi winnen. The Times vat het kernachtig samen: 'Deze ploeg is geen eendagsvlieg. Ze hebben een dynastie gevestigd.' Volgens The Guardian is het 'de grootste prestatie in de geschiedenis van het Engelse voetbal': 'Ze wonnen niet thuis, niet met flair, maar met karakter. En dat maakt het nóg groter.'