Natuurlijk is het logisch dat er aan het gedrag van Mounir consequenties zitten. Zijn uitspraken naar de trainer kan Ajax er op dit moment niet bij hebben. Hij is hiervoor gestraft en heeft het samen met de trainer opgelost.

Als supporter van een club zou ik dan denken: ‘Niet zo zeuren, ga gewoon voetballen, doen waarvoor je betaald wordt. Hoe maakt niet uit, als je het team kampioen kan maken, ga je gang!’ Maar het Ajax publiek heeft er iets meer moeite mee dan ik zelf dacht.

En dan te bedenken dat je nog makkelijk kampioen kunt worden! Natuurlijk, je wint de wedstrijd waar je normaal gesproken veel moeite mee hebt, maar vraag niet hoe! Met een beetje hulp van Van Loo en Granqvist redt je het nog net. Overtuigend was het zeker niet.

Dan moet ik toegeven dat het bij de andere titelkandidaten ook niet denderend was. Psv heeft geen spits, bij Twente scoort hij niet meer en wordt hij er als je 0-1 achter komt eruit gehaald. Het bekende spitsenprobleem kan je de titel kosten!

Je spits uitfluiten kan er dus voor zorgen dat je kan fluiten naar de titel. Dat er zoveel druk boven het hoofd hangt van Mounir is wel begrijpelijk dus. Bij elke nieuwe bal wordt het moeilijker om de vertrouwen terug te winnen.

Maar laten we nou even reëel nadenken. Je zit weer in de titelstrijd, je concurrenten hebben het moeilijk en je hebt een makkelijk programma. Jij hebt die spits! Hij kost een ‘Berg’, maar deze kan wél scoren. Op deze manier fluit je de club uit, en kan de club naar de titel fluiten.

Het moment, waar meer dan 8 miljoen Nederlanders naar uitgekeken
hebben, waar heel Zuid-Afrika , wat zeg ik, waar de hele voetbalwereld
naar heeft uitgekeken en niet op de laatste plaats de Oranjeselectie zelf !!
Op zo’n moment staat het leven even stil….is , zo lijkt het, niets meer
belangrijk, draait ALLES maar om één ding, de bal…offe…het resultaat !?
Uiteraard speelt het verleden een belangrijke rol!
Zowel 1974 , Duitsland, en 1978, Argentinië, liggen nog in ieders
voetbalgeheugen gegrift !
Ons is onrecht aangedaan, zeker in 1974 !!
Driemaal is scheepsrecht…dat moet door menig voetbalhoofd hebben
gespookt.
Dus Spanje, leuk dat jullie OOK in de finale staan, maar die beker is cq
wordt van ONS…!!
Uiteraard vind ook ik, dat we zo langzamerhand wel eens in één adem
genoemd mogen worden met Brazilië, Italië, Duitsland, Argentinië,
Frankrijk….de voormalige kampioenen.
Dat hebben WIJ Nederlanders toch wel een beetje afgedwongen….
Maar, WEL met Voetbal !!
En precies dat laatste zag ik tijdens de finale helemaal niet meer terug….
Die beker MOEST en ZOU binnengehaald worden, niet goedschiks, dan
maar kwaadschiks….
Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik genoten heb van het voetbal
van….Spanje, dat ik met plaatsvervangende schaamte heb gekeken
naar “mijn Oranjehelden”…
Mijn helden sloegen door, waren zo gefocust dat ze vergaten waarvoor
ze naar Zuid-Afrika waren gekomen….om te VOETBALLEN !
Na de aanslag van Nigel de Jong op Xavi Alonso wist ik niet meer precies
wat ik tegen mijn zoontjes moest zeggen….ehh…het hoort erbij.. offe…pakt
verkeerd uit…offe…ze zoeken de grens op…offe….dit is topsport…offe…
Nou, het hoort er wat mij betreft HELEMAAL NIET bij !! en dat heb ik ze
verteld .
Door deze aanslag en de vele die nog volgden, had ik plots geen moeite meer
met de winst van Spanje, want die deden waarvoor ze waren gekomen:
Voetballen !!!
Tsja, en dat dan de scheidsrechter het ook af en toe niet meer ziet zitten,
daar heb ik geen moeite mee, het zal je maar je te doen staan, in een
dergelijke heksenketel de juiste lijn te trekken van wat WEL en wat NIET
mag..
Oftewel: ik hoop dat ook de bondscoach na enige tijd van bezinning en
voldoende rust, na het terugkijken van de beelden, na evaluatie met zijn
toch niet geringe voetbalstaf, zal beseffen dat dit wat mij betreft NIET de
weg is naar die godvergeten wereldtitel !
Dat neemt niet weg, dat ik waardering zal houden voor het bereikte
resultaat, voor wat Oranje in 2 maanden los gemaakt heeft. Maar als echte
voetballiefhebber kijk ik altijd weer met name voor het VOETBAL, en
DAT heb ik gemist ! Voetbal mag heus best een beetje stevig zijn, maar nu
hebben we de grenzen ruimschoots overschreden en waren we behoorlijk de
weg kwijt in Zuid-Afrika.

Namens de Oranjesupporters, in ieder geval de groep die van voetbal
houdt, Marcel de Ree.

Slechts één ding stond van tevoren vast….Nederland ging door naar de finale…
Maar dat die blauw-witten uit Zuid-Amerika het ons zo moeilijk zouden maken, daar had niemand rekening mee gehouden…tuurlijk, ze waren niet voor niets zover gekomen, ze konden heus wel wat, ze hadden ene Forlan in Topvorm, Suarez deed “jammer genoeg” niet mee, de rest was wat minder bekend maar kon HEUS wel voetballen, maarre….gelukkig had Oranje het vizier van het eerste begin af – zoals we in het vorige verslag al hadden afgesproken ! – op scherp. Mathijsen was er weer bij, de rust achter weer teruggekeerd, Nigel de Jong en Gregory van der Wiel geschorst, beiden werden zeker gemist !

Het hele middenveld werd door Mark van Bommel na de aanslag op Demy de Zeeuw bestreken, zelfs voor deze onuitputtelijke mannetjesputter een schier onmogelijke opdracht. Dat Oranje via Giovanni van Bronckhorst met de tot nu toe mooiste goal van het toernooi de score opende was mooi meegenomen…het was niet eens onverdiend. Dat gevoel had je wel bij de onverwachte tegentreffer van Forlan, ook geen verkeerd schot, maar de schijn van houdbaarheid kleefde aan de bal. Een tikkeltje onder de indruk was Oranje, maar gelukkig zijn wij niet in Brazilie geboren ….en herpakten ons . Demy moest , pech voor hem, wisselen met Raphael van der Vaart, die er wel zin in had, maar nou eenmaal GEEN verdedigende middenvelder is. Het werd een gelijkwaardige wedstrijd, maar het scorend vermogen van Oranje gaf wederom de doorslag.

Wesley Sneijder dacht “waarom niet” , zijn lage schot ketste half op het been van een Uruguyaan af, van Persie kon de bal nog net ontwijken, de keeper zag hem tot zijn schrik net in het uiterste benedenhoekje naar binnen krullen….wat Wesley momenteel ook doet, het kan gewoon niet verkeerd uitpakken !

En toen Arjen Robben een perfecte voorzet van “onze” Dirk schitterend binnenknikte was de wedstrijd gespeeld…..zo leek het, zelfs de coach van Uruguay dacht er zo over, anders kan ik de wissel van Forlan niet verklaren…

Alleen de resterende spelers van Uruguay legden zich nog niet neer bij het noodlot.

10 Minuten voor tijd stond Oranje toch ietwat te slapen bij een goed genomen vrije trap, die beheerst binnen geschoten werd….en bij 3 – 2 is nog ALLES mogelijk….het moeten de langst durende minuten in het leven van bondscoach Bert van Marwijk zijn geweest…..die van deze Oranjesupporter de welgemeende complimenten namens het Oranjelegioen krijgt voor de standvastigheid, de rust en de duidelijkheid , die hij rondom deze groep heeft gecreeerd !

NU op naar de finale, het mooiste affiche is toch wel Nederland – Duitsland, de uitslag verklap ik nog niet, maar U kunt gerust zijn….

Uw Oranjesupporter uit Kaapstad, Marcel de Ree.

Ps: van Persie, nog niet echt geschitterd, zal in de finale toch van zich laten spreken….maar dan zal hij zijn acties wel vanaf de flank moeten inzetten….

15 minuten voor aanvang valt er een stevige bouwsteen uit de toch solide defensie van Oranje, Mathijsen kreeg plots last van een knie.
zo kort voor een wedstrijd een essentiele wissel doorvoeren kan niet zonder gevolgen blijven…
de Brazilianen profiteerden direct !!
na een buitenspelgoal maakte Robinho gebruik van de aanvankelijke kortdurende desorganisatie, 1 – 0.
Oranje was van slag, zoekende en , zo leek het, onder de indruk….
maar met die instelling word je geen wereldkampioen.
Stekelenburg begreep dat als eerste, hield Oranje fantastisch overeind.

Oranje stond in de eerste helft erbij, keek ernaar, deed en kon niet al teveel.
Enkele stuiptrekkingen van Arjen Robben vertoonden geen overtuiging, Brazilie lachte erom.
Edoch , met de rust stond het , ondanks het technische en tactische overwicht van Brazilie, toch nog slechts 1 – 0.
Na rust gooide Oranje wat schroom van zich af, de duels werder wat scherper, vaak ook wat gemener, maar daar was Brazilie zelf mee begonnen…

Waar bleef de Big Four…..Sneijder stond op, joeg een vrije trap de “zestien” in, twee Brazilianen vochten om de bal, Oranje ging ermee heen….1-1….
Jammer voor Wesley, dat hij de goal niet op zijn naam kreeg, het zal hem een zorg zijn, hij telde !!! …EN de ommekeer in de wedstrijd was een feit.
Het idee dat een tegenstander van Brazilie de brutaliteit heeft om terug en gelijk te komen in de westrijd was ondenkbaar …tot dan toe…
Brazilie kon er in ieder geval niet mee omgaan, verloor het overwicht, verloor de grip, verloor zichzelf….gelouterde profs, die toch geen kleinigheidje verdienen, liepen als kippen zonder kop in het veld.
Een corner leidde de tweede goal in , Kuijt verlengt bij de eerste paal net voldoende, de volkomen ongedekte Sneijder kopte de bal fraai richting kruising…Oranje vierde feest, Brazilie verloor zichzerlf nog meer, het rood voor de net ingevallen linksbach volkomen op zijn plaats.

Conclusie: Oranje hoeft voor niemand meer bang te zijn, de Big Four groeien, ook van der Wiel speelde onbevanger dan in alle wedstrijden hiervoor, van Bommel blijft de motor, maar moet met zijn benen blijven voetballen en niet met zijn handen ( wapperen om kaarten), dat leidt alleen maar af ! Op naar de confrontatie met Uruguay, die met veel geluk de halve eindstrijd haalden, moet kunnen, als we vanaf het eerste fluitsignaal maar scherp zijn !

ps: tip voor de coach: met Kuyt regelmatig in de spits en van Persie op de flank halen beide spelers op dit moment meer uit zichzelf !

vanuit Port Elisabeth, uw supporter voor dit moment, Marcel de Ree

Slowakije , dat voormalig wereldkampioen Italië naar huis had gestuurd, mocht het Oranje op 28 juni moeilijk gaan maken in Durban. Voor de tweede keer betrad Oranje het Moses Mabhida Stadium, als het ware een thuiswedstrijd. Qua publiek zeker, wederom Oranje allover. Ook Zuid-Afrika gaat langzaam over tot supporting van Oranje. Zeker nu het thuisland ondanks een prima prestatie tegen Frankrijk uitgeschakeld is en Ghana het enige overgebleven land is dat Afrika nog vertegenwoordigt. Robben voor ’t eerst in de basis, we gaan er maar eens goed voor zitten. Het ongelooflijke gebeurt ! Bij één van zijn eerste acties is het al raak. Een lange en vlijmscherpe pass van Wesley Sneijder gaat aan de actie vooraf. Om Robben en Robbeneiland zit een stuk mystiek vast, dat niet te bevatten is. Oranje heerst met sober en strak georganiseerd voetbal, geeft ternauwernood ruimte, laat staan kansen weg. Van der Wiel oogt wat nerveus, dat kan je niet van een uitstekende Stekelenburg, van Bommel en Mathijsen zeggen. Op het moment dat het moet houdt Stekelenburg zijn ploeg knap overeind. Ruim voor tijd reageert de weer alom aanwezige Dirk Kuijt op een snel genomen vrije trap van Giovanni van Bronckhorst, gaat niet voor eigen succes, stelt Wesley Sneijder in staat om zijn tweede van dit toernooi te scoren. Terechte uitslag, ware het niet dat de vaak erg pietluttige arbitrage ( oordeel over het hele toernooi) het in de dying seconds nodig vond Stekelenburg volkomen onterecht met geel en een penalty tegen te bestraffen. FIFA , DOE EENS WAT AAN DE ARBITRAGE !!!, dan wel aan waarnemingstechnieken, waardoor dit grootse toernooi niet naar beneden gehaald wordt door forse foutbeoordelingen. Enfin, 12 punten uit 4 wedstrijden, niet slecht, het spel verbetert. Brazilië wacht Oranje op 2 juli op in het Nelson Mandela Stadium in Port Elisabeth, wanneer dit stadion Oranje niet inspireert, dan weet ik het niet meer. Tot vrijdag.

Uw Oranjesupporter uit Zuid-Afrika, Marcel de Ree

Namens heel veel Oranjesupporters, Marcel de Ree.

Namens alle Oranjesupporters, Marcel de Ree.